Η Διαμεσολάβηση αποτελεί θεσμοθετημένο, εξωδικαστικό τρόπο επίλυσης διαφορών, ο οποίος βασίζεται στον διάλογο, την εμπιστευτικότητα & την συνεργασία των μερών, με την συνδρομή ουδετέρου και ανεξάρτητου τρίτου προσώπου – του διαμεσολαβητή.
Στο πλαίσιο της διαμεσολάβησης, τα μέρη έχουν την δυνατότητα, με την βοήθεια του διαμεσολαβητή, να αναζητήσουν αμοιβαία αποδεκτές λύσεις, χωρίς την αντιπαλότητα και την χρονοβόρα διαδικασία μια δικαστικής διαμάχης. Η διαδικασία διέπεται από τις αρχές της εθελοντικότητας, της ουδετερότητας της αμεροληψίας και της εμπιστευτικότητας, όπως προβλέπεται από τον ν. 4640/2019.
Η συμφωνία που επιτυγχάνεται στο πλαίσιο διαμεσολάβησης δύναται να κατατεθεί στο αρμόδιο δικαστήριο και να λάβει εκτελεστό χαρακτήρα, προσδίδοντάς της την ίδια νομική ισχύ με μία δικαστική απόφαση.
Ενδεικτικοί τομείς εφαρμογής της διαμεσολάβησης:
- Οικογενειακές διαφορές (διαζύγια, ρύθμιση επικοινωνίας, διατροφή, επιμέλεια)
- Διαφορές από συμβάσεις, δανεικές σχέσεις ή μισθώσεις
- Εργατικές διαφορές
- Κληρονομικές υποθέσεις
- Διαφορές γειτονίας ή κοινοχρήστων